24-07-04

Iveco EuroTrakker

Het Belgische Ministerie van Defensie heeft eind 2003, 150 Iveco EuroTrakkers besteld. Het betreft vier-assers van het type MP410E44H, uitgerust met een aandrijflijn die afgeleid werd van die van de Stralis met onder meer de geautomatiseerde EuroTronic versnellingsbak. De voertuigen kregen een containerlaadsysteem van de firma Manumat in Perk. Deze EuroTrakker 8x4 vrachtwagens met Cursor 440 pk motor worden ingezet in het kader van een nieuw logistiek concept binnen het Belgisch Leger. De voertuigen werden geleverd in de loop van 2004.Het zijn vooral de ISO 20ft containers die door deze voertuigen getransporteerd worden.Ook een laadplatform kan via een trekhaak achter de vrachtwagen vervoerd worden.

14:42 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-07-04

Iveco EuroCargo

informatie volgt nog

18:38 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Mercedes 814 Transporter

informatie volgt nog

18:30 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

MAN 11136 H/HA 4x4 Middelzware Vrachtwagen

In het Belgisch Leger noemt men hem de MAN II. Deze vrachtwagen van Duitse makelij kwam in dienst vanaf 1975. Ze vervingen de Bedford en FN transporters. Er werden in totaal ruim 2600 voertuigen aangekocht. Diverse types werden aan de toenmalige Landmacht geleverd; shelter, branstofwagen, kipwagen, radiowagen (voor de Herzbundelstations en het RITA communicatiesysteem), ...De voertuigen verdienden ruim hun sporen binnen de toenmalige Belgische Krijgsmacht in de BRD. Thans zijn de voertuigen stilaan aan vervanging toe. Defensie besliste daarom in 2003 tot vervanging van dit type door de Italiaanse Iveco M250.45WM die een groter laadvermogen heeft en bovendien kan uitgerust worden met ballistische beschermingskits. Er worden 779 voertuigen voorzien. Ze zullen in 2005 aan de diverse eenheden geleverd worden. Deze voertuigen passen in het kader van het 'wissellaadsysteem'.

02:22 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-07-04

Scania P124 CA 6x4 Zware Transporter voor Geniemateriaal

In 1998 besliste het Ministerie van Defensie tot aankoop van de Scania P124 als transporteur voor zwaar Geniemateriaal (Bulldozers, kranen, pletwalsen, etc...).De voertuigen zijn uitgerust met een laad- en transportplatform van 9,5m lang. De trekker weegt 10,5 ton en het platform weegt ruim 11 ton. De Scania is uitgerust met een ABS systeem en behoort tot een klasse van zeer betrouwbare vrachtwagens. Zweedse makelij voert veiligheid en gebruiksvriendelijkheid hoog in het vaandel. De motor is een diesel van het type 420 pk-EURO 2. De vrachtwagen is een drie-asser met 6x4 aandrijving.

19:52 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Zodiac Mk6 HD

Boot voor troepentransport. Wordt veelal gebruikt door de eenheden van de Genie of de Brigade Paracommando. Er kunnen 15 soldaten met uitrusting in vervoerd worden (of 20 zonder bepakking). De Zodiac is 7m lang en 2,9m breed.Ze worden getransporteerd op een speciaal transportplatform (aanhangwagen) dat achter een Mercedes Unimog vrachtwagen vervoerd wordt.De Zodiac wordt aangedreven door 2 motoren Evinrude van 70 pk.

19:42 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-04

Het Thomson CSF/Daimler-Benz Aerospace 120mm RT Mortier

In 1998 besliste het Ministerie van Defensie dat de oude 4"2 mortieren uit 1950 dringend aan vervanging toe waren.Na een strenge periode van selectieproeven, waarbij ook in het Nederlands Leger een kijkje werd genomen, viel de uiteindelijke keuze op het 120mm mortier van de Franse firma TDA. Er werden uiteindelijk 60 exemplaren besteld.In 2000 werden ze aan de Landcomponent geleverd. Het 120mm mortier is een zeer te duchten wapensysteem dat op het terrein ondersteund wordt door een Laserafstandsmeter, GPS en speciale software die in het 'schootsbureel' gebruikt wordt. In de nabije toekomst is zelfs een data-transfersysteem voorzien.Dit mortier heeft een 'getrokken loop', waarbij het wapen achter een M113 A1 vervoerd wordt. Bij de Para's wordt hij achter een Mercedes Unimog lichte vrachtwagen vervoerd. Het wapen weegt ruim 643kg en wordt in vredestijd bediend door 4 mensen (5 in oorlogstijd). Zij kunnen de mortier binnen één minuut in batterij brengen.Een wielas met stevige banden bezorgt dit 'getrokken wapen' de nodige mobiliteit.Het mortier maakt gebruik van 120mm granaten met een diversiteit aan ladingen; zo kan bijvoorbeeld explosieve, rookvormende of lichtafgevende munitie afgevuurd worden.Een klassiek explosief of rookvormend projectiel kan een afstand tussen 1100 en 8170 meter afleggen. Een lichtafgevend projectiel kan een afstand tussen de 1300 en 7700 meter afleggen. Met speciale HERA voortstuwing kunnen explosieve projectielen een afstand tussen de 1300 en 13000(!) meter afleggen. De HERA voortstuwing is een speciale lading die tijdens de vlucht wordt ontstoken om de granaat over grote afstand te projecteren.Een klassiek projectiel meet 93 cm lang, terwijl een projectiel voor langere dracht 102 cm meet. In totaal kunnen er ruim 30 à 50 granaten in één M113 A1 opgeslagen worden.In crisissituaties kan men 9 schoten per minuut uitvoeren. In normale omstandigheden 5 schoten per 2 minuten. In zwakke situaties 2 schoten per 5 minuten.In onderhouden condities kan men 2 schoten per minuut uitvoeren gedurende onbeperkte tijd. Samen met het 105mm Giat LG1 Mk2 kanon, zal deze 120mm mortier de ruggegraat van de toekomstige peletons Lichte Artillerie gaan vormen.Getrokken materiaal dus, dat snel ontplooibaar is en makkelijk te vervoeren valt op het terrein. België maakte dus eigenlijk een uitstekende keuze met dit 120mm RT mortier.

00:30 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-04

Renault Kerax 8x4 Takelwagen

Na een periode van 30 jaar trouwe dienst besliste Defensie om in 1997 de oude Berliet takelwagens te vervangen door een nieuwe kandidaat.Evaluaties en testen selecteerden de Franse Renault Kerax 8x4 vrachtwagen. Er werden tussen 1999 en 2000 in totaal 27 exemplaren geleverd.De taken van deze vrachtwagen zijn complementair aan deze van de lichte takelwagen, de Volvo Manumat. Daar waar de Manumat als sterk punt de mobiliteit in de bergen heeft en in uiterst moeilijke omstandigheden kan takelen, wordt de Kerax vooral ingezet voor het snel en gemakkelijk slepen van nagenoeg alle wielvoertuigen die in dienst zijn van de Landcomponent. Voorts kan hij ook zware lasten manipuleren met een kraan.Het voertuig heeft -onbeladen- een snelheid van 90km/u. Hij weegt 32 ton. De Kerax is een 8x4 vrachtwagen, uitgerust met een dieselmotor (410 pk), koppelomvormer, 16 gangen handgeschakelde versnellingsbak, ABS, ASR (Anti-Slip Regeling) en hydraulische remvertrager. De zeer comfortabele cabine biedt plaats aan 5 personen. Ze beschikt oa over airconditioning, een onafhankelijk van de motor werkende verwarming, zetels met pneumatische vering, een zitbank die omgevormd kan worden tot 2 slaapbanken en een bagagerek op de cabine.De opbouw bestaat uit diverse gehelen: allereerst is er de hydraulische sleeparm. Hij maakt het mogelijk om nagenoeg alle voertuigen (geladen of niet) zowel onder de voor- of achterwielen als onder de assen of onder het chassis op te tillen en te slepen aan een snelheid van 50km/u. Met ingeschoven arm (op 1,5 meter) kan 24 ton gesleept worden en met uitgeschoven arm (op 2,9 meter) kan 8 ton gesleept worden.Het tweede geheel is een 650 kNm krachtige hydraulische kraan. Hiermee is het mogelijk een 20 voet container, een shelter, een krachtgroep of de toren van Leopard 1 en M109 te manipuleren (13,5 ton op 4,7 meter en 5,4 ton op 10,48 meter).Alle bewegingen zijn proportioneel gestuurd zodat er snel of met precisie gewerkt kan worden. Het is zelfs mogelijk een container 20 voet op de takelwagen te laden om hem, weliswaar aan geringe snelheid, te verplaatsen.Het voertuig is tevens uitgerust met een hoofd- en zelfbergingswindas met een vergelijkbare capaciteit als de windassen van de Volvo Manumat.Gezien er bij takelwerkzaamheden veel gereedschap en toebehoren gebruikt worden, werd de nodige aandacht besteed aan opbergruimte, voorzien aan beide kanten van het voertuig.De bediening van de diverse componenten is zowel mogelijk vanaf een vaste plaats als via afstandsbediening.De Kerax takelwagens zijn hoofdzakelijk bestemd voor de logistieke eenheden en de tankbataljons.

19:28 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

John Deere M-Gator 6x4 Alle-Terreinvoertuig

Defensie kocht dit voertuig aan voor steun tijdens operaties.De M-Gator is een 6X4-voertuig, geschikt om patiënten en materiaal te vervoeren. Het Alle-Terreinvoertuig voert een bijbehorende tent mee, waarin medisch materiaal zit voor 72 uur hulpverlening. De experimentele medische antenne die de M-gator vervoert, biedt eerstelijnshulp en wordt op en rond het voertuig opgezet. Hierdoor kan een dokter en een verpleger één compagnie gedurende drie dagen medisch ondersteunen.De M-Gator kan via de lucht, over zee of langs de weg ingezet worden, bijvoorbeeld in steun van B-Fast, de Special Forces of andere mogelijkheden.Het voertuig kan 5 mensen vervoeren; de bestuurder, de passagier, twee gewonden in de cargo ruimte achteraan en één gewonde op een draagbaar vooraan.De M-Gator haalt een maximale snelheid van 30km/u.Indien noodzakelijk kan er vooraan een machinegeweer geplaatst worden.

02:09 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

MAN 41350 BF8L FSB 6x6

Toen de 12 M48A1 bruglegtanks van de Genie uitgefaseerd werden, besloot het Ministerie van Defensie om in 1983 over te gaan tot aankoop van 65 zware MAN 4135 vrachtwagens 6x6 met vermogen 6 ton. Deze werden voorzien om het FSB systeem (Faltschwimmbrücke) en de snelle genieboot "Maas en Samber" te transporteren.Immers, om de ontplooing en de mobiliteit van de troepen te verzekeren, is de aanwezigheid van de Genie cruciaal. Vooral als het om de continuïteit van transport door ondoorwaadbare plaatsen gaat...De FSB is een vlottende aluminium brugslagelement met afmetingen: 6,7 x 5,6. Brugklasse: 60 ton.Door diverse brugslagelementen aan elkaar te koppelen kan men een drijvend vlot bouwen dat vrachtwagens, jeeps, pantservoertuigen en zelfs tanks door een meer of rivier kan loodsen.De MAN rijdt hierbij tot in een ondiepe ligging en laat via een verschuifbare ramp de uitklapbare brug in het water zakken.Het element ontplooit zich in het water en vormt dusver een drijvende ponton.Door middel van een lier kan de ponton terug door de MAN op de verschuifbare ramp getrokken worden.Er bestaan twee soorten pontons; de oeverponton en de rivierponton, welke anders gevormd zijn gezien hun specifieke toepassing.Naast de transport van het FSB systeem wordt dus ook de boot van het type "Maas en Samber" vervoerd. Deze genieboten werden door de Naamse fabrikant "Meuse & Sambre" gefabriceerd en vormen een belangrijk onderdeel van het transportsysteem.Echter, in 1998 werd beslist om van deze 65 MAN vrachtwagens er 41 om te bouwen tot containerdragers voor internationale militaire operaties van het Belgisch Leger. Daar het FSB systeem in de loop der jaren uiteindelijk toch niet bijzonder veel door de Genie gebruikt werd. Er zijn momenteel dus nog zo'n 24 MAN FSB's in gebruik bij de Landcomponent. Om de genieboot "Maas en Samber" te transporteren werd een speciale oplegger gefabriceerd die door de MAN FSB achter zich aangetrokken wordt. De MAN 4135 heeft een snelheid van 65 km/u en een autonomie van 550 km.Binnen enkele jaren zal dit voertuig binnen de Genie-eenheden van de Landcomponent volledig uitgefaseerd worden. De specifieke bataljons die met de FSB werken zullen zich in de toekomst specialiseren in NBC operaties.

01:52 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Scania T144 GB 6x4 Zware Tanktransporter

In 1998 plaatste het Ministerie van Defensie bij Scania een order voor de aankoop van 26 zware vrachtwagens met oplegger voor de transport van zware tanks en pantservoertuigen. Ze dienden de oude MAN /DAF 6x4 vrachtwagens te vervangen.Een belangrijk order voor de Zweedse fabrikant, zo bleek, want het zou de doorbraak betekenen van Scania binnen de NATO strijdkrachten. De Belgen haalden hen dus binnen het bondgenootschap.De vrachtwagens zijn uitgerust met de krachtige 530 HP 14 liter motor. De oplegger heeft de capaciteit tot 60 ton en werd gefabriceerd door LOHR SMC. Hierbij kan de vrachtwagen nog ruim een snelheid van 80km/u halen.Het voertuig is uitgerust met een speciaal ABS systeem en een hydraulische ophanging. Trekker en oplegger wegen te samen ruim 34,3 ton. (15,3 ton voor de vrachtwagen en 19 ton voor de oplegger).De voertuigen worden vooral gebruikt voor de transport van gemechaniseerde voertuigen (rupsen), opdat deze asfaltwegen zwaar kunnen beschadigen.Omdat de Landcomponent binnen enkele jaren al haar rupsvoertuigen zal uitfaseren ten behoefte van gepantserde wielvoertuigen, is de job van de Scania T144 uiteraard niet afgelopen. De vrachtwagen zal de taak voor de transport van deze voertuigen op zich blijven nemen.De voertuigen werden in het verleden reeds succesvol ingezet tijdens de KFOR operaties (transport van de Leopard 1 A5 BE).Veiligheid is een van de primaire vereisten van fabrikant Scania. Een dodehoekspiegel werd vanaf de assemblage reeds op de voertuigen voorzien. Ook de nodige oranje zwaailichten (Convoi Exceptionnel) die aangeven dat het hier om een zwaar transport gaat werden voorzien. De cabine is uitgerust met airconditioning en de nodige luxe. Een groot verschil met de oude MAN/DAF dus...

01:44 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

SVB BATS/ELTA ELM 2130A Slaveldbewakingsradar

Zien, zonder gezien te worden", dat is de leuze van een moderne verkenningseenheid, uitgerust met slagveldbewakingsradars.Hij die de tegenstander voor het eerst opmerkt is ongetwijfeld in het voordeel. Cruciale informatie op het terrein wordt gevormd door specifiek apparatuur.De beweging van de vijandelijke troepen, vliegtuigen, helikopters, tanks en pantservoertuigen... tot zelfs een 'sluipende infanterist' toe! Als er nu 1 ding is waar het Belgisch Leger een unieke aankoop mee heeft gedaan, dan waren het wel de 25 radars voor controle op bewegende doelen.De Luikse firma BATS (belgian Advances Technology Systems) ontwikkelde samen met de Israelische firma ELTA de radar EML 2130A.In 1990 nam de Landcomponent deze systemen in dienst .10 van deze systemen werden op een M113 A1 geïnstalleerd, 10 op Unimog vrachtwagens met shelters en 5 systemen zijn draagbaar op een vierpotige standaard. De radarinstallaties zijn uitgerust met een North Finding Module, deze werd ontwikkeld door de Israelische firma TAMAM.Specifieke software voor het opstellen van de installaties bleek noodzakelijk en Defensie besliste daarom tot aankoop van een Nederlands informaticaprogramma dat bedoeld was voor de installatie van de Patriot raketinstallaties. Deze software wordt meegevoerd in een draagbare laptop computer. De software omvat een zeer grote keuze aan kaarten waarop men kan scherpstellen. Hierdoor kan men heel precies het reliëf en de begroeiing controleren.Natuurlijke obstakels vormen een belemmering voor de werking van de radars, vandaar... De SVB heeft een draaicirkel van 360°. Minimale zoeksnelheid bedraagt 1,2km/u, wat er voor zorgt dat haast niets aan het 'oog' van de radar ontkomt.Muizen, kikkers en konijnen dus ook niet... :-)In geval van detectie merkt de operator een punt op het scherm. De kleur van dit punt hangt af van de aard van het objectief. Aan de hand van het geluid dat de DDC luidspreker voortbrengt, kan de operator bepalen om welk object het gaat. De werking van de radar gaat als volgend: Aftasting (maar zelden rondraaiend rond 360°, hiervoor gebruikt men diverse stations die onder een bepaalde hoek het terrein afspeuren), daarna 'Aiming Mode' (hierbij blijft de antenne stilstaan in de richting van het object) en vervolgens gaat men over op 'Tracking Mode' (waardoor het doelwit gevolgd wordt en het traject dat het aflegd nauwlettend in de gaten wordt gehouden). Naast de detectie van doelen, wordt de radar ook gebruikt voor artilleriedoeleinden. De SVB is uitgerust met 'Artillery Mode', waarbij de coördinaten van de artilleriedoelen in de DDC computer worden ingevoerd. Van zodra een granaat inslaat, geeft de radar de correcties door die men aan de artilleriebatterij moet doorgeven.Sterk en intelligent apparatuur dus!De mogelijkheden van de radars stemmen tot nadenken; detectie van een 'wandelaar' tot op 14km, helikopter tot op 25km, zwaar voertuig tot op 60km en via 'Artillery Mode' kan men granaatinslagen (van Houwitzers en mortieren) tot op 15km afstand detecteren.Men kan in totaal meer dan 100 doelen tegelijk waarnemen. De volledige installatie weegt ruim 65kg. Om de betrouwbaarheid en de absolute topprestaties van deze radars te illustreren, effe drie korte voorbeelden: - Tijdens de inzet van het Eskadron 2e Jagers te Paard in Mourmelon (Frankrijk) konden de Belgen een Leclerc tank opsporen die ver weg achter een heuvelkam verstopt zat. De twee antennes van de tank wiegden heen en weer (door de wind), vlak boven de berg... - In Kosovo kon men tot op enkele kilometers afstand een Servisch soldaat uit z'n jeep 'zien' stappen en daarna... (jawel!) tegen een boom 'zien' pissen :-) - Wanneer twee radars tegenover elkaar staan, dan verstoort de sterkste de andere. Je moet dan de waarnemingshoek van de storingsbron zoeken en een andere radar verwittigen. Wanneer die op zijn beurt verstoord is, volstaat het om de twee lijnen op de kaart met elkaar te verbinden. De 'storingsbron' bevindt zich op de kruising van de twee lijnen. Tijdens een oefening met de Fransen, spoorden de Belgen alle drie de radars van de Fransen op. Terwijl de Fransen er niet in slaagden om de Belgische radarantenne te lokaliseren. De toekomst van deze installaties ziet er alleszins rooskleurig uit: een upgrade die de verdubbeling van hun reikwijdte omvat plus integratie van nieuwe, verbeterde software. De installaties die zich op de M113 bevinden zullen overgeplaatst worden op de toekomstige MPPV voertuigen van de Landcomponent.

01:26 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bombardier Iltis 4x4 Alle-Terrein Voertuig

Toen België in 1980 een nieuw alle-terrein voertuig zocht voor haar Landmacht, stelde zich de moeilijke vraag: wat ging de verschillende versies van de Minerva's en de Land Rovers vervangen? Na vele selectieproeven en controversen ging de Canadese 4x4 van Bombardier, op basis van een Volkswagen-licentie, met het contract aan de haal. Het was echter pas in 1982 dat de ministerraad de toelating gaf tot aankoop van 2500 Iltis Jeeps. Het chassis en het koetswerk werd door Valcourt in Québec vervaardigd, terwijl de rest door Volkswagen in de oude Citroen werkplaatsen in Vorst geleverd zou worden. Geen één enkel voertuig in het Belgisch leger zou zo zwaar gebruikt en afgemat worden dan de Iltis Jeep. Nagenoeg alle eenheden van de Landmacht en ook de Luchtmacht werden met dit alle-terrein voertuig uitgerust.Belangrijkste troeven aan de Iltis zijn de luchtmobiele capaciteiten (het voertuig kan zowel door een C-130H als een helikopter getransporteerd worden).Het voertuig kan zelfs op een speciale palet geplaatst worden en met een parachute afgeworpen worden uit het cargocompartiment van een vliegtuig. Met een leeggewicht weegt de Iltis 'nauwelijks' 1550 kg. De nuttige lading bedraagt 550 kg. Er kunnen 4 personen in plaats nemen. Het voertuig is tamelijk klein, maar robuust! Het koetswerk bestaat uit gestampt staal en is voorzien van een veligheidsbeugel die de inzittenden beschermt tegen een mogelijke crash.De motor levert 75 pk en verbruikt gewone benzine. Het voertuig haalt hiermee een snelheid van ruim 130 km/u. Continu 4x4 aandrijving. De Iltis wordt in talrijke varianten door het leger gebruikt en heeft met een trekhaak de voorziening om speciale aanhangwagens te vervoeren.Via de Brigade Para-Commando kwam de Iltis in de belangstelling bij het grote publiek. het voertuig werd al dan niet succesvol ingezet tijdens buitenlandse operaties;Zaïre, Somalië, Rwanda, Ex-Joegoslavië...Door middel van de goed uitgeruste bank achteraan kan er ook een (beperkte) hoeveelheid aan materiaal vervoerd worden. Zo kan bijvoorbeeld een ruimte beschikbaar gemaakt worden voor een BAMS radio, zijn versterker en de batterij.Vooraan is er plaats om een FN MAG machinegeweer te plaatsen. Maar er bestaat ook een mogelijkheid om het voertuig met een MILAN anti-tankwapen uit te rusten (op de stalen veiligheidsbeugel), inclusief 3 reservecontainers met missiles.In 2003 wordt na afslanking van het Leger, het aantal Jeeps teruggebracht op 2150 stuks. Het moderniseringsplan van Defensie voorziet de gedeeltelijke vervanging van de Iltis door een zwaarder type voertuig met een groter laadvermogen (4 volledig bepakte soldaten moet hierin kunnen vervoerd worden, bestuurder niet meegerekend). Hiervoor zou, volgens diverse bronnen, de selectie op de Land Rover Defender of de Mercedes G gevallen zijn. 620 nieuwe voertuigen zijn voorzien, inclusief 180 afneembare beschermingskits die bescherming bieden tegen schoten met een licht kaliber en effecten van anti-persoonsmijnen. In 2006 worden ze geleverd via compensatieorders voor de Belgische industrie.

01:07 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Mercedes U1350L Unimog 4x4 Lichte Vrachtwagen

Wellicht een van de meest veelzijdige voertuigen binnen het Belgisch Leger.De Mercedes Unimog verving in 1996 de voorganger met dezelfde naam (type S404) met bache.In totaal bestelde Defensie 1755 voertuigen van diverse uitvoeringen. De eerste eenheid die met de Unimog werden uitgerust was de Brigade Paracommando. De Unimog weegt ruim 5 ton (leeg). Beladen weegt het voertuig maximaal 8,5 ton. De Mercedes motor verzekert een maximale snelheid van 90km/u en een autonomie van 600km. De vrachtwagen is 4x4 aangedreven. Verbruik bedraagt 20l/100km.De vrachtwagen is luchtvervoerbaar, wat een belangrijke troef is voor een mobiele eenheid als die van de Paracommando's. De Unimog dient in diverse uitvoeringen waaronder: cargo, ambulance, artillerie (met 105mm kanon), shelter, genie, een versie met een Slagveldbewakingsradar, een versie met een MISTRAL schootspost (mobiele eenheid) en zelfs een met een commandopost voor de B-Hunter UAV verkenningsvliegtuigen.Op het dak van het voertuig is een luik gemonteerd dat de mogelijkheid heeft om een 7,62mm MAG machinegeweer te voeren.De Unimog vormt de ruggegraat van de transportcapaciteiten van de Belgische Infanteriebataljons. Het is een zeer betrouwbaar voertuig dat reeds in diverse Vredesondersteundende operaties zijn sporen heeft verdiend (IFOR, SFOR, KFOR, ISAF, ...)Tijdens de operaties in Aghanistan en Kosovo werden de Unimogs voorzien van een 'grill' die de inzittenden dient te beschermen tegen steenworpen.Naast de chauffeur kunnen twee begeleiders voorin de cabine plaatsnemen. In de 'bak' kunnen achteraan 10 soldaten. Bijna in alle eenheden van het Belgisch Leger doet de Mercedes Unimog dienst. Dat de Unimog een succesvol voertuig is, bewijst het feit dat Defensie er in de toekomst op zal blijven steunen. Mobiele inzetbaarheid is het sleutelwoord.Men streeft naar lichtere voertuigen voor het uitvoeren van Vredsondersteundende operaties en daar past de Unimog perfect in...

00:52 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-07-04

Volvo N10 6x4/6x6 Zware Vrachtwagen

In november 1988 worden de eerste Volvo N10 vrachtwagens aan de toenmalige Landmacht geleverd. Ze vervangen de oude Magirius-Deutz 120D7 die reeds sedert 1955 in dienst gesteld was. Er werden in totaal ongeveer 1213 voertuigen geleverd. 388 Exemplaren hiervan behoren tot het type 6x6.De Volvo N10 behoort tot de klasse van 'zware vrachtwagens' binnen het Belgisch Leger. De motor is een 6 cilinder Volvo T101GA turbodiesel van 261pk met rechtstreekse injectie. Maximale snelheid bedraagt 100km/u. Er werden verschillende versies aan de Landmacht geleverd; cargo, seal drum (met set voor brandstofravitaillering), kipwagen, frigo, shelter, carrier en depanagewagen ('Manumat' en 'Ampliroll'). De nuttige lading bestaat uit 10 ton voor alle versies, uitgezonderd de depanageversie; die heeft een nuttige lading van 20,7 ton.Zelf weegt de vrachtwagen 11,3 ton.De keuze van België voor een Scandinavisch concept was redelijk uniek, de Volvo N10 is een uiterst betrouwbaar voertuig dat bovendien ook een hoge veiligheid voor de gebruiker garandeerd. Laatst werden de 1200 resterende vrachtwagens uitgerust met een speciale 'dodehoekspiegel', wat de veiligheid verhoogt op de weg. De Volvo N10 werd reeds in diverse vredesondersteunende opdrachten (UN) ingezet, mede alsook de IFOR, SFOR en KFOR opdrachten in ex-Joegoslavië.Hierbij werden sommige vrachtwagens uitgerust met een afneembare 'grille' op de voorruit die tegen steenworpen bescherming biedt. Gezien de uitstekende staat van dienst (reeds 16 jaar) zal de Volvo N10 nog een geruime tijd dienst doen bij de Belgische Landcomponent.

14:47 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Thales SOPHIE Multifunctionele Kijker

Dit unieke, twee-in-één systeem werd ontworpen door de firma Thales. De niet-detecteerbare kijker omvat een verrekijker en thermische infrarood-nachtkijker met laserafstandsmeter (eye-safe).Deze systemen werden specifiek aangekocht voor de verkenningseenheden binnen de Belgische Landcomponent.De SOPHIE behoort tot de categorie van hoogtechnologische kijkers van de tweede generatie. Het systeem is redelijk compact en gebruiksvriendelijk. Tot op een afstand van 10km kunnen objecten waargenomen worden. Het beeld is van uitstekende zwart/wit kwaliteit. Het systeem is onverstoorbaar via zonlicht of rookontwikkeling.De kijker kan zowel vanuit de hand als vanop een driepoot bediend worden. En kan via een externe interface aan videoapparatuur gelinkt worden (permanente observatie). De SOPHIE kan zowel voor observatie, doelsaanduiding als fire-control gebruikt worden. Het is tevens vrij robuust en bruikbaar tijdens gevechtssituaties (combat proven). Hij weegt 2,4kg. De SOPHIE werkt tussen temperaturen tussen de -31°C en +55°C. De kijker wordt door middel van een batterij van stroom voorzien (stroom voor meer dan 4 uren permanent gebruik). Een interne fan regelt de koeling van het apparatuur.Daar de kostprijs van deze observatiesystemen redelijk duur is, heeft het Belgisch Leger hier maar een aantal exemplaren van aangeschaft. Deze worden uitsluitend door het Eskadron Gidsen te Lombardsijde gebruikt. Binnen het Stuurplan 2003 worden echter wel extra kijkers (11 ex) voorzien voor de Special Forces.

14:42 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Euromissile MILAN Medium-Range Anti-Tank wapen

In 1979 ontvangt het Belgisch Leger voor het eerst haar nieuwe anti-tankwapen van de nieuwe generatie. De langverwachte opvolger voor de klassieke 'Bazooka'. Het wapen wordt door middel van het SACLOS systeem naar het doel toe geleid. SACLOS staat voor: Semi-Automatic Command to line-Of- Sight. Hiermee kan de missile operator door middel van een vliegensvlug afrollende draad de missile in de richting van het doel dirrigeren. Storing door vijandelijke systemen wordt hierdoor onmogelijk.De Euromissile MILAN wordt een vertrouwd wapensysteem binnen het leger. In totaal schaft Defensie 400 wapens aan.De dracht van het wapensysteem bedraagt 2000m. De missile bestaat uit een 122mm raket, aangedreven met vaste brandstof. Met een mondingssnelheid van 200m/s kan het diverse NATO standaard pantsers weten te doorboren (352mm). De wapenpost weegt 16,4 kg. De missile weegt 6,73kg en heeft een springlading van 1,79kg aan explosieven.Het vuurleidingssysteem wordt op een driepoot gedragen en wordt zowel vanop de grond als vanop de AIFV en Bombardier Iltis Jeep vervoerd.België selecteerde aanvankelijk de MILAN 1 missile die door middel van infraroodstraling wordt geleid. Door modernisering koos België voor het opwaarderen van de missiles tot MILAN 2 standaard, wat de wapens met een electronische 'flash-lamp' geleid. De vorm van de missile is vergelijkbaar met de pijlpuntmunitie van een tank, wat de pantser-doordringbaarheid verhoogt.Bij opstelling wordt eerst de waterdichte draagcilinder (wapencontainer) met de missile op de wapenpost gemonteerd. Dit is een eenvoudige handeling die in luttele seconden kan geschieden. De operator richt vervolgens het wapen op het doel via een ingebouwde verrekijker met kruisdraad. De afstand tot het doel kan hiermee optisch worden bepaald. Bij het afvuren wordt de draagcilinder naar achteren afgeworpen dit terwijl de missile met grote snelheid, op lage hoogte, richting doel vertrekt.Het meest voordelige element is het feit dat de MILAN snel opstelbaar is en tot 3 missiles per minuut kan afvuren. Een gebruiksvriendelijk wapensysteem dus...Minder lange dracht dan het Amerikaanse TOW wapensysteem, maar wel sneller herlaadbaar en véél lichter! Door de modernisering besliste Defensie dat de MILAN uitgerust diende te worden met de thermische infrarood nachtkijker MIRA. Deze kijker werd ontwikkeld door de Franse firma Thales. Hiermee kunnen doelen tot op een afstand van 4000m gelocaliseerd worden, ver voorbij de dracht van de missile dus. Op deze manier kan op voorhand de troepenbeweging van de vijandelijke pantsers gevolgd worden en dit zowel overdag als 's nachts. Door de diverse herstructureringen, krimpte de Krijgsmacht haar aantal MILAN wapensystemen in tot nog 222 stuks. Iets meer dan de helft dus...In de legislatuur van deze Regering met Defensieminister Flahaut aan het hoofd van het Departement wordt de voorziening getroffen om het MILAN anti-tank wapen nogmaals te moderniseren of mogelijk te vervangen. Het Euromissile TRIGAT wapensysteem zou mogelijk kandidaat zijn. (De Belgische deelname in dit project is immers aanzienlijk)Er is behoefte om voor 2015 twee types van anti-tank wapens aan te kopen; namelijk voor korte en middellange dracht. Omdat 'Off the Shelf' aankopen in aanmerking komen, bestaat ook de mogelijkheid dat andere anti-tank wapens kunnen geselecteerd worden.

14:35 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

M992 VBCL

Door de afschaffing van de Houwitzers M108 werd beslist om een aantal van deze voertuigen om te bouwen tot VBCL (Véhicule Blindé de Commandement et Liaison), uitsluitend bedoeld voor de veldartillerie. Deze ware metamorfose werd gerealiseerd door een samenwerking tussen het Arsenaal van Rocourt en de industrie.Het belangrijkste aspect van dit werk bestond erin de toren van de M108 te vervangen door een vaste, gepantserde koepel die een goed ingerichte werkruimte bood.In 1994 werd het voertuig voor het eerst in gebruik genomen. Er werden in totaal 45 exemplaren afgeleverd.Het voertuig is dus een commandopost en verbindingseenheid. Vanonder de gepantserde koepel worden de bevelen gegeven en worden de calculaties gemaakt voor het afvuren van de artilleriebatterij. De M992 steunt op een V8 turbo diesel motor van 405pk, wat goed is voor een maximale snelheid van 56 km/u en een actieradius van 350km. Standaardbewapening bestaat uit een .50 machinegeweer (bovenaan op de koepel).Het voertuig weegt ruim 18 ton en kan NATO standaard kalibers door zijn stevige bepantsering weerstaan (alsook het effect van anti-persoonsmijnen). Bij de omvorming van de M108 naar M992 werd naast de vervanging van de koepel ook rekening gehouden met het verwijderen van de stabillisatievinnen die de M108 gebruikte voor het opvangen van de kinetische energie die vrijkomt door de schok bij het afvuren van de granaat.Speciale koffers werden voorzien bovenaan het dak; hierin zitten speciale tenten die rond het voertuig kunnen opgetrokken worden. Op deze manier kan een commando/hoofdkwartier op het terrein ontplooit worden.De VBCL beschikt over diverse transmissiesystemen om de communicatie op het terrein mogelijk te maken.Aanvankelijk werd in 1994 de M992 VBCL in khaki kleur geleverd, maar door de modernisering van het leger werden een aantal voertuigen van de Landcomponent in NATO standaard camouflagepatroon gestoken (Leopard 1 A5 BE, M109 A2, ...), dus werd ook voor de VBCL dit principe toegepast.Door de modernisering van het Leger zal de M992 VBCL, helaas, tegen 2007 verdwijnen. Hij zal wellicht vervangen worden door de lichtere MPPV op wielen.De Landcomponent zal voor de Artillerie in de toekomst nog enkel steunen op mobiele, getrokken Houwitzers (105mm) en zware mortieren (120mm).Dit zal toelaten om een grotere flexibiliteit te bekomen bij het uitvoeren van operaties op het terrein.

14:28 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Krauss-Maffei Leopard Leguan Brückenpanzer

Toen Defensie besliste om een aantal MAN FSB vrachtwagens om te bouwen tot container - transporteurs werd al snel duidelijk dat de leegte diende opgevuld te worden met een ander type van Genievoertuig. Destijds werd de M48 als bruglegtank in 1983 uitgefaseerd. Opnieuw was men (ondanks de grootte van dit concept) gewonnen voor de snelle ontplooiing van dergelijke bruggenleggers.In 1999 kocht Defensie daarom 9 Leopard Brückenpanzers (bestaande Leopard tanks werden door CMI gemodificeerd tot bruglegger) en 16 MAN Leguan bruggen aan. Ze werden in 2001 door fabrikant Krauss-Maffei/MAN aan de Belgische Landcomponent geleverd.De Leguan bruggen (gemaakt uit aluminium) hebben bij volledige ontplooiing een lengte van 26m, ze kunnen zware pantservoertuigen, tanks, Houwitzers, vrachtwagens en jeeps laten passeren.Diverse bruggen kunnen zelfs achter elkaar gelegd worden. De brug kan in minder dan 5 minuten ontplooien, dit kan zelfs onder gesloten koepel gebeuren.Het voertuig is bepantserd en heeft een NBC bescherming, identiek aan die van de Leopard 1 A5 BE.Een hydraulische steun wordt vooraan uitgeschoven om de tank te stabilliseren bij het uitvoeren van haar operatie. De Leopard Leguan Brückenpanzers worden hoofdzakelijk door de eenheden van de Genie gebruikt.De toekomst van deze voertuigen binnen de Landcomponent is momenteel nog vrij onzeker, daar men binnenkort alles op wielen wil zetten. Toch mag de Leguan als een apart voertuig aanzien worden en door de recente aankoop ligt een uitfasering niet voor de hand. Wel is er sprake van aankoop van vrachtwagens met rollen 'geprefabriceerde weg' (400m), doch deze kunnen nauwelijks een Brückenpanzer vervangen.

14:14 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Krauss-Maffei Leopard 1 Bergepanzer

Toen eind jaren '60 de Leopard 1 geselecteerd werd als vervanger voor de M47 Patton, besliste het Ministerie van Defensie om ook de M74 en M32 Recovery tanks uit dienst te nemen en te vervangen door 36 Leopard Bergepanzers 1.Deze voertuigen zouden de Leopard tanks bijstaan op het terrein als 'mobiele takeleenheid'. Ze werden vanaf 1968 aan België geleverd.De Bergepanzer 1 is gebouwd op het chassis van de Leopard 1 medium battle tank. Eigenlijk is de Bergepanzer 1 een gelijkwaardig voertuig aan de inmiddels uit dienst genomen Pioneerpanzer 1 van de Genie (deze werd vervangen door de Volvo N10 met zwikboor). De Bergepanzer 1 beschikt echter niet over deze zwikboor en bezit een smaller bulldozer lemmer die alleen dienst doet om de tank te verankeren wanneer hij de windas gebruikt. Hij is uitgerust met een hijskraan die een last van 20 ton kan heffen. Ze kan bijvoorbeeld de krachtgroep of een toren van een Leopard tank manipuleren. De windas trekt moeiteloos 35 ton. Op het achterste platform, achter het bemanningscompartiment, kan een krachtgroep (motor) geplaatst en vervoerd worden. De motor van de takeltank bestaat uit een 10 cilinder, MTU type MB 838 met maximaal 2200pk. Maximale snelheid bedraagt 62km/u over een afstand van 850km.NBC bescherming is voorzien en de bepantsering bestaat uit 40mm staal, hetgeen 7,62mm kalibers weet te doorstaan.Het voertuig weegt ruim 50 ton. De bemanning bestaat (in het Belgisch Leger) uit 3 man. Twee FN MAG machinegeweren met kaliber 7,62mm zijn voorzien (één bovenaan en één vooraan). 6 Rookpotten zijn aan de linkerkant van het voertuig bevestigd. In 2002 werden een aantal lichte aanpassingen aan de Bergepanzer 1 doorgevoerd. Zo werd bijvoorbeeld een ladder bevestigd op de bovenkant van de hijskraan. De Leopard Bergepanzer 1 werd destijds ook ingezet in ex-Joegoslavië. Het voertuig verdiende dus zijn sporen in een conflictsituatie.De modernisering van de Krijgsmacht voorziet de afschaffing van dit voertuig binnen de komende jaren (wellicht tegen 2007). Ze zullen vervangen worden door specifieke types van de AIV en MPPV klasse, voertuigen op wielen dus...

14:09 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

AIFV

Op 24 april 1980 zette de Begische regering het licht op groen voor de bestelling van 514 AIFV's (Armoured Infantery Fighting Vehicle).Deze uit gesmeed aluminium vervaardigde pantservoertuigen hebben een hoge beschermingsgraad en zijn voorzien van een 25mm kanon, gemonteerd op een geschutskoepel.Ze zouden uiteindelijk de voertuigen van het type M75 en AMX-13 in de Landmacht gaan vervangen. Net zoals bij de M113 A1 waren ook hier compensaties voor de Belgische industrie mee gemoeid; het Waalse gewest, het Brusselse gewest en het Vlaamse gewest snoepte lustig mee van dit order.Er werden 3 verschillende versies aan het Leger geleverd: de .50 versie (PC); 56 stuks, de MILAN versie ; 230 stuks en de C 25mm versie; 228 stuks.De eerste voertuigen rolden reeds in 1985 het Leger binnen...De C 25mm is wellicht de meest te duchten versie. Het 25mm Oerlikon KBA snelvuurkanon kan op vliegtuigen vuren die op lage hoogte en niet al te snel binnen zijn schietbereik komen. Daarnaast geeft het 25mm kanon ook directe vuursteun aan uitstijgende infanteristen. Een voorraad van 327 obussen (180 klaar en 147 in reserve) is standaard. Een coaxiaal geplaatste FN MAG met kaliber 7,62mm is eveneens beschikbaar (1840 patronen). 6 rookpotten zijn aan weerskanten van de toren geplaatst. De toren wordt vanonder het pantser bediend. Het bestaat uit een systeem van selectie automatische vuurcontrole. De .50 versie beschikt over een koepel met standaard voor een 12,7mm machinegeweer (1200 patronen). Deze versie wordt ook wel eens de commandopost (PC)genoemd. Naast het .50 machinegeweer heeft deze versie ook twee Zweedse LYRAN mortieren van 71mm op het achterste deel gemonteerd. De MILAN versie is identiek aan de PC versie, maar beschikt naast een .50 machinegeweer en twee LYRAN mortieren ook over een MILAN anti-tanksysteem.Veelal is deze MILAN schootspost tevens uitgerust met een MIRA nachtkijker. Voordeel is dat het MILAN wapensysteem afneembaar is. Nadeel is dat de schutter blootgesteld is. (In tegenstelling tot de Nederlandse "Hammerhead" versie die met de TOW launcher werkt). De AIFV heeft een Detroit GM motor (diesel) met 6 cilinders in V. 260 pk aan 2800 toeren per minuut. Het leeggewicht bedraagt 11,5 ton, volledig gevechtsklaar weegt de AIFV ruim 13,6 ton. Het voertuig haalt een snelheid van ongeveer 68 km/u en heeft een autonomie van 490km.De C 25mm versie heeft 7 fusiliers en 3 bemanningsleden. De MILAN versie heeft 5 bemanningsleden.Het voertuig heeft de beschikking over NBC bescherming en is tevens uitgerust met amfibische capaciteiten. Polyurethaanschuim dat tussen de toegevoegde beplating gespoten werd, zorgt hiervoor. Tot 9mm kalibers kunnen door de bepantsering geweerd worden. Tot de uitrusting van het voertuig behoren tevens: infraroodkijkers voor nachtbesturing, 2 nachtkijkers "night vision holographic goggles" (2e generatie), 4 camouflagenetten Syntex, radio's SAIT van het type TAFDIRAN VHF, een interfoon systeem, 2 rollen concertina (verbeterde prikkeldraad) en reglementaire werktuigen.De AIFV is per C-130H vervoerbaar en kan ook gebruikt worden voor "amfibie-dropping" per valscherm. De AIFV werd ingezet bij vredesondersteunende operaties in ex-Joegoslavië (UN), later in het kader van SFOR en KFOR. Door de conflicten in Afghanistan werd de AIFV ook daar ingezet. De voertuigen (PC versie) bewaken daar het vliegveld van Kaboel.Door de herstructurering van de Krijgsmacht is tot op heden het aantal AIFV's van 514 tot 387 teruggebracht. Tegen 2007 zou het voertuig gedeeltelijk vervangen worden door de AIV en MPPV; gepantserde voertuigen op wielen. Voor de AIV denken we dan vooral in termen à la Mowag Pirãnha of Steyr-Puch Pandur. Behoefte bestaat voor de aankoop van 325 zulke voertuigen (hiervan zullen er +/- 55 uitgerust worden met een 90mm geschutstoren ter vervanging van de Leopard 1 A5 BE).Recentelijk werd voor de MPPV een goedkeuring gegeven voor de aankoop van 352 voertuigen.

14:01 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

M113 A1 APC

Het succesverhaal van de M113 in dienst van het Belgische Leger begint in 1983 wanneer ie de aloude M75 en de AMX-13 vervangt.'Succesverhaal' is hier wel op z'n plaats, daar het eenvoudiger is om te zeggen welke functies het voertuig niet heeft uitgevoerd (en tot op heden nog steeds doet) dan wel...Men kan hem gerust het "Manusje-van-alles" in het Belgisch Leger noemen.De M113 is van Amerikaanse makelij en alhoewel het concept reeds uit de Vietnam oorlog dateerde kon ie door zijn eenvoudige design op een maximale inzetbaarheid rekenen. Ze werden in verschillende versies geleverd; voor troepentransport, als commandopost, als ambulance, als genievoertuig, als radarobservatievoertuig, als rondrijdende wisselstukkendepot, als bulldozer, als anti-tank versie (MILAN), als mortier carrier, als recovery versie,... In totaal werden er 525 voertuigen aan de toenmalige Landmacht geleverd.70% van de voertuigen werden in België zelf gefabriceerd onder licensie door de bedrijven BMF te Aubange-Athus, Asco te Zaventem en Henschel te Antwerpen.De overige 30% kwam rechtstreeks uit de States.De standaard bewapening (behalve de ambulance versie) is een .50 machinegeweer.Zijn gewicht bedraagt 12 ton en hij haalt een maximum snelheid van 67 km/u over een afstand van 483 km.Het voertuig wordt aangedreven door de Detroit diesel V6 Allison motor.Omdat het voertuig intern onder druk kan gezet worden heeft het de beschikking over een NBC bescherming.De M113A1 kan doorwaadbare wateren trotseren en zijn pantser laat toe om 12,7mm kalibers te weerstaan. Door de Val van de Berlijnse Muur en de afslanking van de Belgische Krijgsmacht werd in 1993 beslist om het aantal M113 voertuigen te reduceren tot 357.Dit, vooral door de terugtrekking van de Belgische eenheden uit Duitsland. De M113 werd door onze Strijdkrachten succesvol ingezet tijdens de operaties in de Balkan en onlangs ook in Afganistan. Echter, in het kader van de modernisering van de Strijdkrachten zal de M113A1 binnen enkele jaren uit de Landcomponent verdwijnen...De zware rupsvoeruigen zullen geleidelijk door gepantserde voertuigen op wielen vervangen worden zodat een grotere flexibiliteit en mobiliteit bekomen kan worden.De MPPV en AIV zullen de M113A1 uiteindelijk gedeeltelijk opvolgen. Een goedkeuring voor in totaal 352 MPPV's werd recentelijk uitgevoerd...

13:54 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Matra BAE Dynamics MISTRAL grond-luchtdoelmissile

Na het einde van de Koude Oorlog en het Verdrag van de vermindering van het Arsenaal 'zware wapens', besliste in 1992 de toenmalige Generale Staven van Land- en Luchtmacht om hun grond-luchtdoelwapens grondig te reorganiseren.De Landmacht ontmantelde haar Raytheon Hawk installaties en faseerde haar zware Gepard FLAK pantsers uit.De Luchtmacht ontbond de Nike Hercules sites in West-Duitsland (Düren, Blankenheim, Euskirchen, Xanten, Kappelen-Erft en Kaster). Maar deze werden reeds in 1989 en 1990 op non-actief gezet. De Luchtverdediging zou gereorganiseerd worden op basis van het Mistral systeem (MISsile Transportable Aérien Léger).Aankoop werd gespreid over 5 jaar.Het systeem werd geleverd door Matra BAE Dynamics.Het systeem Mistral is bedoeld om de veiligheid van het luchtruim te verzekeren rond specifieke punten of in beperkte zones. (VSHORAD; Very Short Range Air Defence.)Het is een draagbaar systeem dat bestaat uit een schootspost met uitklapbare driebenige statief (en zitje voor de missile operator) en het richtsysteem met lanceerinrichting.Voor de Landcomponent werd een enkelvoudige lanceerinstallatie aangekocht die zowel vanop de grond als vanop een lichte Mercedes Unimog 4x4 vrachtwagen wordt gebruikt. De Luchtcomponent gebruikt de dubbelvoudige 'Atlas' installatie ( Affut Terrestre Léger Anti Saturation) die eveneens vanop de grond en vanop een vrachtwagen (Pamela) gebruikt wordt.De Landcomponent gebruikt momenteel nog 92 van de oorspronkelijk 142 aangeschafte systemen. De Luchtcomponent gebruikt 24 systemen.Het Mistral systeem wordt bediend door een schutter en een overste. (Binnen de 60 seconden operationeel.) De Mistral is een wapen van het type 'fire and forget' en volgt uit eigen beweging de infra-rode straling van het doelwit.Het passieve geleidingssysteem zit verborgen in de 'low-drag' transparante hexagonale pyramide gevormde neuskegel.Een telescopische kijker wordt gebruikt om het doel te volgen en te 'locken'. Een IFF systeem is in de lanceerinrichting ingebouwd.De dracht varieert van 600m tot 5000m met een plafond beperkt tot 3000m.De mondingsnelheid van de missile (wanneer ze de lanceerinrichting verlaat) bedraagt Mach 2,4.Eén missile weegt ongeveer 19 kg, de lanceerbuis weegt 5 kg.De Mistral missile is uitgerust met een laser-naderingssensor die het wapen in de buurt van het doel laat afgaan. Direct contact met het doel is ook mogelijk.De lading bestaat uit 3 kg van 1550 kogeltjes in Tungsteen met doorborend effect.Een zelfvernietigingsmechanisme is ingebouwd zodat de missile zich na een 'misser' zelf opblaast.In het kader van de Modernisering van de Krijgsmacht werd de aankoop voorzien van thermische infrarood kijkers, zodat deze wapensystemen ook 's nacht en in slechte weersomstandigheden kunnen gebruikt worden. Ook de aankoop van 11 C2AA systemen (radar) is voorzien. 9 voor de Landcomponent en 2 voor de Luchtcomponent.Dit vergroot de trefkansen en de inzetbaarheid op het terrein.

13:49 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

M109 A2 155mm Houwitzer

In de loop van 1967 kocht Defensie 41 stuks 155mm Houwitzers van het type SP M109. Ze moesten de SP M44 bij de Artillerie vervangen.Echter in 1985 werd beslist om de M109 en de M108 (105mm) door nieuw materiaal te vervangen; de SP M109 A2, waarvan er in totaal 124 stuks aangekocht werden.De Amerikaanse firma BMY leverde de voertuigen. Tevens werd ook beslist om de opgeslagen M109's die in 1967 werden aangekocht om te vormen tot A3's.Dit behelsde de vervanging van de loop waardoor ze dezelfde ballistische eigenschappen kregen als de A2. Deze werkzaamheden werden uitgevoerd in het Mechanische Bewapeningsarsenaal te Rocourt.De 'Houwitzer' is eigenlijk een kruising tussen een mortierwerper en kanon. Het heeft de eigenschappen om ballistische projectielen in een 'krombaan' te projecteren.Met de M109A2/A3 haalde het Belgisch Leger een zwaar wapensysteem in huis dat naast diverse conventionele bewapening ook 'special ammo' kon afvuren. (lees: fosformunitie). Het kaliber bedraagt 155mm M185 en heeft een dracht van maximaal 18km. De kadans bedraagt 4 schoten per minuut.Een M109 A2 weegt een slordige 25 ton. Naast het 155mm kanon vormt ook de .50 deel van de bewapening.De bepantsering is +/- 32mm dik.Het voertuig behoort tot de categorie 'SP', wat staat voor: Self Propelled. Met een maximale snelheid van 56km/u en een autonomie van 350 km weet de M109 A2 elk terrein te trotseren. De GM 8V71T dieselmotor is hiervoor verantwoordelijk. Nadat de schootspositie bepaald is, 'graaft' de M109 A2 zichzelf in via twee stabillistievinnen die het voertuig op zijn positie houden en de terugslag van het 155mm kanon weten op te vangen.De vijfkoppige bemanning bestaat uit een chauffeur, een commandant, een schutter, een lader en een soldaat die verantwoordelijk is voor het op scherp stellen van de munitie.Via een panoramische telescoop kan de schootsrichting en positie berekend worden. Na de Val van de Muur werd beslist om het arsenaal zware Artillerie te reduceren tot nog 110 stuks. De M109 A3 verdween als eerste van het toneel. Echter door verdere besparingen is het totale aantal tot op heden geslonken tot nog 66 stuks.Enkele jaren geleden werd ook nog eens beslist om de M109 A2 in NATO camouflagekleuren te steken (net als de Leopard 1A5 BE).Het 'Stuurplan 2003' voorziet de afschaf van de zware SP M109 A2 tegen 2007, maar eerst wil Defensie een grondige modernisering doorvoeren voor het chassis van de voertuigen. Op deze manier wil men de verkoop van dit materiaal aantrekkelijker maken voor eventuele kopers. Frapant is dan wel dat een Waals bedrijf dat aan het randje van het faillissement verkeert, deze order toebedeeld krijgt... De M109 A2 zal uiteindelijk vervangen worden door 'getrokken Artillerie' waarvan de Giat LG1 M2 destijds reeds als voorbeeld diende. (zie: 'Giat 105mm LG1 Mk2')Op deze manier zal een betere mobiliteit en ontplooibaarheid op het terrein ontstaan.Daarom is de M109 de laatste der Goliaths binnen de Krijgsmacht, de laatste gedachte aan de Koude Oorlog...

13:06 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Steyr-Puch Pandur 6x6 APC

Na de talrijke zendingen op het Afrikaanse Continent en vooral na het voorval in Ruwanda waarbij 10 Belgische Para's het leven lieten, trok de Krijgsmacht haar lessen.Eén ervan was de beslissing om de Brigade Para Commando uit te rusten met gepantserde wielvoertuigen.De Brigade die tot dusver enkel over licht transportmateriaal beschikte ( de 4x4 Bombardier Iltis Jeep en de 4x4 Lichte Mercedes Unimog vrachtwagen) was aanvankelijk redelijk sceptisch tegenover zulk een zwaar voertuig; ze waren immers gewend om te werken met licht materiaal...Maar spoedig begreep men hoe snel men zijn voordeel uit de inzetbaarheid kon halen. Na talrijke selectieproeven werd de Oostenrijkse Steyr-Puch 6x6 Pandur als ideale kandidaat naar voren geschoven. Eind jaren '90 werd door Defensie de aankoop van 54 voertuigen in twee verschillende versies goedgekeurd (infanterietransport en commando).Het contract omvatte een compensatieorder, waarbij Steyr-Puch alle onderdelen leverde en CMI alles in elkaar monteerde.De Pandur is een puur troepenvervoermiddel en geen infanteriegevechtsvoertuig zoals de AIFV. Hij beschikt noch over de vuurkracht, noch over de tactische mobiliteit.Maar dit is ook niet de reden van de aankoop; men wilde een gepantserd voertuig dat een snelle evacuatie en dropping in een vijandelijk gebied zo veilig mogelijk kon uitvoeren.In moeilijk terrein rijdt de Pandur veel comfortabeler dan de Unimog, het passagierscompartiment beschikt over verwarming en er is ook een koelingssysteem.Het 6x6 systeem rijdt bijzonder soepel en het voertuig biedt plaats aan een sectiecommandant, adjunct sectiecommandant, boorschutter (MAG of .50), bestuurder, twee MAG schutters of Minimi schutters, twee FNC schutters en één scherpschutter.De Pandur rijdt probleemloos door doorwaadbare rivieren, plassen, watergebieden,...Het voertuig weegt ruim 13 ton en is voorzien van een pantser dan 7,62mm kaliber weet te weerstaan. Met het Central Tyre Infating System kan de bandendruk door de chauffeur zelf geregeld worden al naargelang het terrein. Hij kan ruim een snelheid van 100km/u bereiken op harde wegen.De motor heeft het vermogen van 260pk. bekomen door de Steyr WD 612.De Pandur is een geluidsarm voertuig dat nauwelijks hoorbaar toch vrij dicht kan naderen.Indien de banden stuk geschoten worden rijdt het voertuig op harde rubberen wielen verder, zodat het zich toch nog in veiligheid weet te brengen. De design van de Pandur werd speciaal via de computer ontworpen zodat de contouren minder opvallen met thermische nachtkijkers en bovendien zijn de vormen aangepast om een zo klein mogelijke radar-cross section te bekomen (stealth). Een thermally insulated exhaust system en het gebruik van infrarood absorberende verf geeft nog extra bescherming. Helaas beschikt de Belgische Pandur niet over een NBC bescherming; het idee was echter: inzetten achter de linies en niet ervoor... In de peletons is de Pandur bewapend met de MAG (7,62mm) of de .50Rookpotafwerpers zijn zijdelings geplaatst. In 2000 besliste Defensie om nog extra 6 Pandurs aan te kopen in Ambulance versie.Deze versie is iets langer en wordt gebruikt door de Medische Component. Dit brengt het totale aantal op 60 voertuigen. Echter, de toekomst van de Pandur ziet er in de Belgische Landcomponent weldra geheel anders uit...Destijds werd een speciaal recce programma voorzien voor de vervanging van de CVRT 'Scimitar'. De behoefte voor 122 gepantserde wielvoertuigen ontstond.In de competitie voor het felbegeerde contract dingden Alvis met de Scarab, Krauss-Maffei / Aerospace met de Fennek en Giat met de Acmat mee.De regering beging een paar grove contractbreuken en winnaar Alvis zag het contract aan de neus voorbijgaan. Gevolg: torenhoge schadeclaims en dus: geen Scarabs voor de Belgische Landcomponent.Toch blijft de behoefte bestaan om de 'Scimitar' zo spoedig mogelijk te vervangen.Daar de Brigade Para Commando volledig hervormd wordt en hierbij het specifieke materiaal wegvalt (de Brigade wordt volledig geïntegreerd binnen de huidige structuur van de Landcomponent), komen de 54 Pandurs van de Para's vrij te staan.Twee modules tot vergaring van inlichtingen, met integratie van alle huidige landverkenningseenheden zullen uitgerust worden met deze Pandurs. Ze zullen gedeeltelijk uitgerust worden met anti-pantserwapensystemen die hun zelfverdediging toestaan. Bovendien zullen ze aangepast worden met sensoren van een nieuwe generatie om hun opzoekingsopdrachten te kunnen volbrengen. De aanschaf van 45 van deze sensoren en de integratie van BMS (Batllefield Management System) werd recentelijk door de Ministerraad goedgekeurd.

12:45 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Krauss-Maffei Leopard 1 A5 BE

Het verhaal van de Leopard 1 in het Belgisch Leger begint halverwege in de jaren '60. De Generale Staf van de Landmacht beslist dat de M47 Patton tank (degelijk 'Yankee steel') niet meer aan de dan geldende behoeften voldoet en dat er naar een geschikte plaatsvervanger dient gezocht te worden.De Duitse Kraus-Maffei Leopard 1 lijkt de geschikte kandidaat te zijn.Defensie hakt de knoop door en besluit tot aankoop; het initiële order omvat 322 Leopards 1 A1, zonder de bijhorende bepantserde 'sideskirts' en additionele plaatbepantsering voor de geschutstoren. Een beslissing die achteraf gezien een zwaar euvel blijkt te zijn daar de bepantsering van de Belgische Luipaarden steeds een teer punt zal blijven...Naast de 322 tanks worden er ook een aantal ( 12) lesvoertuigen aangekocht voor de rijscholen. In 1968 verschijnen de eerste Leopards 1 A1 in de Belgische kazernes in West-Duitsland.Als de eerste geleverde versie was de Leopard uitgerust met een optische afstandsmeter.Tussen 1974 en 1977 werden in het Arsenaal van Rocourt alle tanks voorzien van een wapenstabillisatie, een systeem dat toelaat om al rijdende met een grote trefkans te vuren. Rond deze zelfde periode werden de eerste 120 tanks voorzien van een SABCA vuurleidingssyteem (boordcomputer). De overige tanks kregen dit systeem pas tussen 1980 en 1981. De Leopard werd de A2.In de loop der jaren weten de Belgische 'tankisten' zich met dit voertuig op te werken tot de absolute top van de NATO, wat duidelijk geïllustreerd wordt door de deelname aan de prestigieuze Canadian Army Trophy. In 1984 beslist de Generale Staf om 132 Luipaarden te modificeren naar A5 standaard.De overige tanks zullen vernietigd worden (of museum of gate guard) en 87 werden aan Brazilië verkocht, daar de Koude Oorlog eind jaren '80, begin jaren '90 eindigde. De modernisering begon effectief in 1993 en eindigde in 1997.Het omvatte een vuurleidingssyteem met infrarood thermische kijker, een laserafstandsmeter, een Muzzle Reference System en de plaatsing van zijdelings geplaatste ceramische beplating voor de bescherming van de rupsbanden (die hadden ze destijds al kunnen aankopen in de periode van de A1).Daarnaast werden goed afsluitbare materiaalkoffers voorzien en extra bescherming binnenin het voertuig. Om de modernisering helemaal compleet te maken werd er ook een extra rek aan de geschutstoren geplaatst en werd de tank in het NATO standaardpatroon gestoken.De bewapening bestaat uit een 105mm kanon en twee FN MAG machinegeweren van 7,62mm (.30).Het gewicht bedraagt 40 ton en hij haalt een topsnelheid van 60km/u. De actieradius bedraagt ongeveer 500km.De bemanning bestaat uit 4 leden.3 tankbataljons zijn er momenteel nog mee uitgerust: het Eerste Lanciers, het Regiment Gidsen en het Tweede/Vierde Lanciers.De Leopard werd ook ingezet in de oorlog in ex-Joegoslavië. Daar de 'gewone mens' de totale afwezigheid van de Leopard op de 21 juli Defilé reeds gewoon geworden is, zal de uitfasering van de tank uit de Landcomponent haast onopgemerkt voorbijgaan.In de toekomst zullen gepantserde wielvoertuigen met 90mm 'vlakbaansvuurcapaciteit' (Mobile Gun System) de taak van de Leopard 1 A5 BE overnemen.Maar voor het zover is, worden de Belgische Luipaarden nog steeds actief ingezet op de oefenkampen van de Landcomponent.

12:33 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Giat 105mm LG1 Mk2 Houwitzer

Om het Regiment Para-Commando een degelijke vuursteun te verzekeren en de integratie van de eenheid in de slagorde van de Allied Mobile Forces te vergemakkelijken, werd in 1973 bij wijze van experiment in Brasschaat een experimentele batterij opgericht.Ze werd gevormd met personeel dat afkomstig was uit de peletons zware mortieren. Aanvankelijk werd de eenheid uitgerust met 6 Amerikaanse 105mm Houwitsers M2 A1.Vermits ze dateerden uit de Tweede Wereldoorlog was het duidelijk dat deze wapens omwille van hun respectabele leeftijd na onbepaalde tijd aan vervanging toe waren.Twintig jaar later werd pas de opvolger bekend. Vanaf 1991 buigt de Staf van de toenmalige Landmacht zich over het dossier en na een aantal strenge selectieproeven en tests valt uiteindelijk de keuze op de Franse Giat LG1 Mk II, getrokken Houwitser.In december 1995 werden 14 exemplaren besteld die op 27 november 1997 in Elsenborn officieel in gebruik worden genomen. De LG1 MkII is speciaal ontworpen voor snelle ontplooibare eenheden zoals de Brigade Para Commando.Het wapen is (lucht)mobiel, manoeuvreerbaar, flexibel inzetbaar op elk terrein (in minder dan 30 seconden ontplooibaar) en heeft een serieuze vuurkracht. Met de 105mm loop kan het diverse NATO standaard kalibers afvuren tegen een snelheid van 12 schoten per minuut. Omdat het wapen zo licht en compact is, kan het makkelijk per helikopter of C-130 vervoerd worden. Het kan zelfs per parachute gedropt worden.Omdat het tevens eenvoudig te bedienen valt, is er slechts 5 man nodig.Door middel van een optische kijker, een North Finding Module en calculator kan vrij precies gevuurd worden. De dracht van de LG1 bedraagt 1,6 tot 18,5 km (al naargelang het type munitie dat gebruikt wordt; bijvoorbeeld de US M 913/ERM1 'lange dracht'). Bij de Brigade Para Commando wordt de Giat LG1 Mk II vervoerd door de 4x4 Mercedes Unimog lichte vrachtwagen.Doch in de toekomst kan ook het geplande nieuwe 4x4 Alle-Terreinvoertuig de Houwitser transporteren.Want, de toekomst van de LG1 ziet er binnenkort ook geheel anders uit... Door het einde van de Koude Oorlog en het verdrag voor de ontmanteling van het Arsenaal 'zware wapens', werd het aantal M-109 A2's na 1991 afgezwakt tot 110 exemplaren. De Belgisch Landcomponent steunde aanvankelijk nog enkel en alleen op dit type van Houwitser, maar na de recente ontwikkelingen op wereldvlak en de veranderende conflictsituaties, heeft het leger geen nood meer aan zulke zware wapens.Er werd daarom beslist om in 2007 alle M-109 A2's van de hand te doen en enkel nog getrokken Houwitsers te gebruiken.De bestaande 14 exemplaren behoren tot de Para Brigade, maar deze wordt volledig hervormd waardoor hun specifiek materiaal naar de Landcomponent gaat en niet langer meer onder hun Generale Staf valt (wel wordt een aparte Cel opgericht voor hun autonome operaties). Hierdoor komen de 14 LG1's onder de veldartillerie van de Landcomponent te staan. Defensie plant hierbij de aankoop van meerdere exemplaren die de artilleriecapaciteit van het Leger zullen uitbreiden. Hierdoor ontstaat meer mobiliteit en flexibiliteit.

12:29 Gepost door WD | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |